Een eco-mama vertelt...

Vorige week heb ik de brief verzonden waarin ik per 16 januari mijn ontslag indien. Vanaf dan ben ik dan echt officieel een thuisblijfmama! Ik had verwacht dat ik mij opgelucht zou voelen. Toch is dat niet zo, hoewel ik volledig achter mijn keuze sta. Maar er waren wel leuke dingen aan het buiten de deur werken. Sommige dagen kan ik een beetje jaloers naar Echtgenoot kijken dat hij de deur uit mag en allerlei uitdagende dingen mag doen. Toegegeven, mijn dag is ook zeker wel vol uitdagingen! En gevuld met heel veel liefde. Ik mag elke dag, de hele dag doorbrengen met mijn meest favorieten personen ter wereld. Hoe bijzonder is dat! En toch geef ik voor mijn gevoel wel tegelijk iets op: - De vrijheid van de extra inkomsten....hoewel het ook wel weer voelt als een uitdaging om het met een (halve) salaris minder te doen. - Het praten met mijn collega's...ik merk dat ik tegenwoordig een spraakwaterval ben zodra er een volwassene is om een gesprek mee te voeren. Ik word er erg blij v...

…buiten de deur eten. En niet omdat ik te lui ben om te koken (ik kook in principe elke dag, en altijd from scratch) , maar omdat ik het heerlijk vind om iets anders te eten dan wat ik zelf kook. Of het nu bij mijn ouders thuis is, bij vrienden of in een restaurant; buiten de deur eten vind ik heerlijk! En dus moet ik mij soms een beetje inhouden om niet te vaak tegen Echtgenoot te zeggen: "zullen we uit eten gaan?". Het eten is namelijk niet altijd gezonder en met mijn voornemen om dan eindelijk toch echt thuisblijfmama te worden kunnen we deze kostenpost niet veel langer meer in stand houden. Afgelopen week was ik dan ook erg trots op mijzelf dat ik deze verleiding kon weerstaan. Ik had een enorme zin in schnitzel met champignon-roomsaus, iets wat ik enkel eet als we in het eetcafe bij ons in de buurt eten. Ik besloot dit zelf te maken! Omdat ik nogal laat was in het plannen van de maaltijd had ik helaas geen tijd om het vlees helemaal zelf te bereiden en werd het een v...

Eerder  schreef ik over mijn twijfel: word ik thuisblijfmoeder of niet?  Gezinsleven  vroeg mij of ik eens wilde vertellen over de keuze die ik heb gemaakt. Eigenlijk heb ik nog steeds geen keuze gemaakt. De belangrijkste reden hiervoor is dat we het ons op dit moment helaas niet kunnen veroorloven. Zowel echtgenoot J als ik hebben een studieschuld wat erg drukt op ons budget. Zou ik nu stoppen met mijn baan, dan zouden we het net niet redden. Wel ga ik met ingang van de zomer een stuk minder werken: in plaats van 32 ga ik 20 uur werken. Maar ik ga ook een aantal cursussen en een masteropleiding volgen, waardoor de vrijgekomen tijd weer met andere dingen wordt opgevuld. Daarnaast proberen we ons leven zo in te richten dat stoppen met werken op niet al te lange termijn wel mogelijk zal zijn. Zo zijn we nog meer gaan sparen en gaan we een groot deel van de studieschuld aflossen. Hierdoor kan het aflosbedrag omlaag en kunnen we weer iets extra sparen. Ik hoop ergens vo...

Sinds de geboorte van S twijfel ik hierover: wil ik thuisblijfmama worden of niet? Er zijn vele voordelen aan het buitenshuis werken. Zo is het best fijn om af en toe het huis te mogen 'ontvluchten', het extra inkomen is fijn en ik vind het ook wel prettig om financieel onafhankelijk te zijn. Er kleven ook nadelen aan het buitenshuis werken. Echtgenoot J heeft een erg drukke baan van 40 uur per week, ik van 32 uur. Daarnaast probeer ik nog een webshop te runnen, mijn bijdrage te leveren aan de oudercommissie van de opvang van S, overblijfmama te zijn op de school van T en wil ik graag vrijwilligerswerk doen en een opleiding volgen tot kindercoach. Omdat we de kids zoveel mogelijk thuis willen opvangen, ziet onze week er als volgt uit: Maandag: Ik werk in de ochtend (start 7u), J is dan thuis en brengt T naar school. Ik pik S om iets voor 12 uur op; J gaat naar zijn werk en wij gaan naar school voor de overblijf. Daarna doe ik de boodschappen en pikken we T van school...