Een eco-mama vertelt...

Deze vraag horen we vrij regelmatig. Onze kinderen gaan niet naar school. En dat we deze vraag zo vaak horen, laat maar zien hoe weinig ingeburgerd thuisonderwijs eigenlijk is. Afhankelijk van onze stemming, de setting en de inschatting van de persoon die de vraag stelt vertellen we over wat wij doen. Maar meestal antwoorden de kinderen al gauw "ja wij hebben een studiedag." Omdat ze gewoonweg geen zin hebben om vreemden steeds uit te moeten leggen wat we nou precies doen. Want wat doen wij nou eigenlijk? Tja, thuisonderwijs, maar dat dekt totaal niet de lading. Want echt onderwijs is het niet. We zitten niet achter een tafel uit een boekje te werken. We hebben geen lesrooster, geen curriculum. We werken niet met kerndoelen, cijfers of toetsen. Wij unschoolen en daar zijn wij vrij radicaal in. Maar wat betekent dit dan? En hoe ziet een reguliere dag er voor ons uit? Het leuke is: Elke dag is anders! We volgen vooral ons gevoel en interesses. Zowel wij als ouders, als ...

Nu het einde van het jaar nadert, blik ik graag terug op de afgelopen maanden. 2016 was een bewogen jaar voor ons. Een jaar vol verhuizingen, ziekte en sterven, maar ook een jaar vol liefde en het zetten van stappen naar een fijner leven. In januari startte ons jaar met het inpakken van al onze bezittingen om ons op te maken voor de eerste verhuizing van dit jaar. We hadden een maand de tijd om ons huis te legen en flink te downsizen in spullen. Het was een beetje een race tegen de klok, maar het lukte! Op 1 februari leverde we de sleutel van ons koophuis in en vertrokken we fulltime naar onze stacaravan in België. Nou ja, eigenlijk leefden we toen een aantal maanden nomadisch, pendelend tussen België, de randstad, Limburg en Spanje. Want op mijn verjaardag in die maand kregen we verschrikkelijk nieuws: mijn nichtje en pleegzusje die op dat moment in Spanje woonde was ongeneeslijk ziek en had nog maar kort te leven. In het voorjaar besloten we dat we toch iets in Nederland ...

Vorige week stond er weer een blog van mij online op Dragen & Voeden. Ditmaal ging het over hoogbegaafheid. Je kunt de blog lezen op http://www.dragen-en-voeden.nl/ben-jij-ook-hoogbegaafd/

Dat riep zoon T afgelopen week en is de reden voor mijn afwezigheid. Momenteel zitten we in een lastige fase met T. Het gaat niet lekker op school. Hij vindt de werkjes stom, een makkie, of zoals hij het ook weleens heeft gezegd: ''de juf is lief, de kindjes ook maar de werkjes zijn stout''. Zowel T als S zijn voorlijke kinderen. Wij genieten enorm van hun snelle en creatieve breintjes. Helaas worden ze door ''de buitenwereld'' vaak niet goed begrepen. Vooral T heeft hier last van. S weet iedereen om haar vinger te winden met haar vriendelijke lach en speelse blik. T heeft meer boosheid in zich en vindt het soms nog lastig dit op een goede manier te uiten. Wij dachten er vroeg bij te zijn en hebben diverse gesprekken met school gevoerd, voordat hij zou beginnen. We hadden er het volste vertrouwen in dat ze goed op hem in zouden spelen. Helaas blijkt dit niet zo te zijn. De afgelopen weken hadden we een kereltje thuis dat klaagt over buikpijn, vermoei...

In januari wordt Zoonlief T. 3 jaar en wordt het tijd om hem in te schrijven op een basisschool. Het kiezen van een school blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn! We zijn nu een aantal maanden verder en hebben nu twee basisscholen in de buurt bezocht. De eerste was een openbare school. Al bij binnenkomst had ik er geen goed gevoel bij. De school bestond uit één verdieping, was erg rommelig en het gebouw sterk verouderd. Zij hanteerden het Dalton onderwijs, waar ik niet echt enthousiast van werd. Het voelde als een falende poging om vrijheid binnen structuren te creeëren. Ik zag Zoonlief daar niet rondlopen. Deze school werd dus meteen van de lijst geschrapt. De twee school die we bezochten was een christelijke basisschool. In tegenstelling tot de openbare, bestond deze uit twee verdiepingen, was het gebouw netjes en modern en was erg overzichtelijk ingericht. Er was tussen-de-middag opvang, de rondleiding was uitgebreid en zoonlief T had het al meteen naar zij...