Een eco-mama vertelt...

Deze vraag horen we vrij regelmatig. Onze kinderen gaan niet naar school. En dat we deze vraag zo vaak horen, laat maar zien hoe weinig ingeburgerd thuisonderwijs eigenlijk is. Afhankelijk van onze stemming, de setting en de inschatting van de persoon die de vraag stelt vertellen we over wat wij doen. Maar meestal antwoorden de kinderen al gauw "ja wij hebben een studiedag." Omdat ze gewoonweg geen zin hebben om vreemden steeds uit te moeten leggen wat we nou precies doen. Want wat doen wij nou eigenlijk? Tja, thuisonderwijs, maar dat dekt totaal niet de lading. Want echt onderwijs is het niet. We zitten niet achter een tafel uit een boekje te werken. We hebben geen lesrooster, geen curriculum. We werken niet met kerndoelen, cijfers of toetsen. Wij unschoolen en daar zijn wij vrij radicaal in. Maar wat betekent dit dan? En hoe ziet een reguliere dag er voor ons uit? Het leuke is: Elke dag is anders! We volgen vooral ons gevoel en interesses. Zowel wij als ouders, als ...

In januari wordt babydochter 1,5 jaar. Nou ja, eigenlijk is ze heus geen baby meer, maar een heuse dreumes/peuter. Sinds een week is ze zindelijk. Dag en nacht! Daarmee is ze de vlotste van onze drie kinderen. Babyzindelijkheidscommunicatie, BZC. Ik startte ermee toen L een maand of twee was. Ze maakte steeds van die poepgeluiden en riep iets dat leek op "poep". Even later bleek ze een vieze luier te hebben. Ik begon haar toen op het potje te zetten als ze dat deed en warempel, die was vol! Het plassen bleek wat lastiger op te merken, maar als we thuis waren liet ik haar af en toe zonder luier. Zo begon ik steeds meer door te hebben wanneer ze moest plassen (al was ik dan vaak te laat). Rond de 11 maanden liep ze door het hele huis (en vlak daarna rende ze). Ik denk dat ze toen te druk was met het goed leren lopen, want ineens begon ze zich enorm te verzetten tegen het potje. Dus hebben we het een tijdje laten rusten. En toen probeerden we het weer. Maar als ze verkouden ...

Vandaag was een fijne dag. Baby slaapt wegens een verkoudheid al nachten slecht en ik dus ook. De kinderen wilden vandaag een relax-dagje en dat leek mij wel een goed plan. Hoewel we eigenlijk best wel wat deden. We bakten bijvoorbeeld een brood: Die een beetje mislukte, dus sneed ik deze instukken en werd het 'brood-crackers': Ik bakte ook een bananencake. Die was wel jammie en zag er zo uit: Verder hebben we netflix gekeken, hebben Zoon en Dochter geknutseld, op balkon gespeeld, naar Pippi Langkous geluisterd, en hun kamer overhoop gehaald en weer opgeruimd. Ik heb een was afgehaald, opgevouwen en opgeruimd, meegeholpen met hun kamer op te ruimen, het huis geveegd terwijl baby achter de bezem aankroop, de sporen van baby's ontdekkingstocht in huis uitgewist, eten gekookt en veel geknuffeld met de kinders.  Ja, vandaag was een fijne dag!

Een tijdje terug had ik een gesprek met mijn zusje, vader en stiefmoeder over geven. Ik schreef er een blog over voor Dragen & Voeden. Je kunt het teruglezen op: http://www.dragen-en-voeden.nl/onvoorwaardelijk-geven/ Sindsdien komt dit onderwerp steeds in mijn leven terug. Als Zoon bijvoorbeeld vraag of ik even mee wil denken. Hij en Dochter hebben een meningsverschil. Zoon had namelijk het volgende bedacht: "ik geef mijn zusje mijn snoepje, als ik van haar dan dat kaartje mag hebben." Dochter was het echter niet met hem eens. "Dat is toch een goede deal mama, waarom wil ze dat dan niet?". Het 'probleem' is eigenlijk dat Zoon zijn zusje niet dat snoepje gunt, maar hij het snoepje eigenlijk niet wil hebben. Hij wil het kaartje dat zij heeft en geeft haar iets weg, wat hij toch niet wil, om dan te krijgen wat hij wel wil. Win win. Voor Zoon dan. Het leek hem wel een goede deal. Zusje echter zag weinig winst hierin en was het dus niet met hem eens. Zoon d...

Vorige week stond er weer een blog van mij online op Dragen & Voeden. Ditmaal ging het over hoogbegaafheid. Je kunt de blog lezen op http://www.dragen-en-voeden.nl/ben-jij-ook-hoogbegaafd/

En vandaag een blog van mij op Dragen&Voeden, over hoe weinig je eigenlijk nodig hebt voor een baby: http://www.dragen-en-voeden.nl/baby-uitzet-hoe-weinig-je-eigenlijk-nodig-hebt/

...of stiekem toch wel.  Zoon wordt in januari 7. Hij is eigenlijk nooit erg enthousiast geweest voor de Goedheiligman. Vanaf dat hij een jaar of 3 was vertoonde hij veel wantrouwen ten opzichte van het hele gebeuren. Als ik hem vroeg om na te denken over een verlanglijstje voor de Sint, koos hij liever voor een verlanglijstje voor zijn verjaardag. Bij het zien van de Sint en Piet haalde hij zijn schouders op of keek hij apathisch naar de gestrooide kruidnoten. Het kon hem niet erg boeien. Zelf hadden we ook een beetje gewetensbezwaren. Wilden we wel meedoen aan dit commerciële feest? En wilden we wel liegen tegen onze kinderen? Hoe zouden ze het vinden als ze de waarheid Te weten kwamen? Omdat er geen weg meer terug zou zijn na het verhullen van het Grote Geheim, wilden we zeker zijn dat we er niet aan mee wilden doen. En dat waren we nog niet. Op een dag kwamen de vragen. "Hoe oud is Sinterklaas wel niet?" vroeg hij. Wij dachten dat het misschien minder liegen zou zijn als ...

Vorige week heb ik de brief verzonden waarin ik per 16 januari mijn ontslag indien. Vanaf dan ben ik dan echt officieel een thuisblijfmama! Ik had verwacht dat ik mij opgelucht zou voelen. Toch is dat niet zo, hoewel ik volledig achter mijn keuze sta. Maar er waren wel leuke dingen aan het buiten de deur werken. Sommige dagen kan ik een beetje jaloers naar Echtgenoot kijken dat hij de deur uit mag en allerlei uitdagende dingen mag doen. Toegegeven, mijn dag is ook zeker wel vol uitdagingen! En gevuld met heel veel liefde. Ik mag elke dag, de hele dag doorbrengen met mijn meest favorieten personen ter wereld. Hoe bijzonder is dat! En toch geef ik voor mijn gevoel wel tegelijk iets op: - De vrijheid van de extra inkomsten....hoewel het ook wel weer voelt als een uitdaging om het met een (halve) salaris minder te doen. - Het praten met mijn collega's...ik merk dat ik tegenwoordig een spraakwaterval ben zodra er een volwassene is om een gesprek mee te voeren. Ik word er erg blij v...

Morgen is ze inmiddels alweer 11 weken: ons derde wondertje, een heel lief klein meisje! Onze babydochter is half juli thuis in bad geboren, na een volledig natuurlijke bevalling zonder verloskundige. Dit laatste was niet gepland, maar babydochter had haast om geboren te worden: vanaf dat ik door had dat de bevalling echt was begonnen met het breken van de vliezen duurde het nog maar 20 minuten totdat ze op mijn borst lag! Ik had mij ingesteld op een drukke babytijd, met twee oudere kinderen full-time thuis. Ik was voorbereid op een heftige tijd. Hoewel het inderdaad erg druk is met drie kinderen, gaat het allemaal veel makkelijker dan toen de andere twee kleiner waren. Ik maak me over veel minder dingen druk :). Voorlopig genieten wij heerlijk verder….

Voordat ik kinderen kreeg, werkte ik 40 uur per week. Het was goed te doen, want de avonden en weekenden hadden Echtgenoot en ik alle tijd van de wereld om leuke dingen te doen. Als je veel van huis bent maak je weinig rommel, dus veel in het huishouden hoefden we niet te doen. Toen Zoon werd geboren, ben ik drie dagen gaan werken door ouderschapsverlof op te nemen.  Net zwanger van Dochter ging ik 4 dagen werken. In combi met Echtgenoot die toen thuis was en oma die oppaste, was dat ook nog best te doen. Maar toen Zoon naar school ging, werden die 4 dagen werken mij teveel. Zoon had veel aandacht nodig en ik wilde meer dan werken en huishouden doen. Sinds ruim een jaar werk ik daarom nog 'maar' 18 uur per week buitenshuis. En ik vind het heerlijk! Het liefst zou ik helemaal stoppen met werken om meer mijn eigen ding te doen, maar dit is voor nu financieel niet echt haalbaar. Dochter hoeft maar 1 dag in de week naar peuteropvang. In januari start zij ook op school en hebben...

Thuis zijn we (maar voornamelijk ik) bewust met eten bezig. En bewust eten begint al in de winkel, bij het doen van de boodschappen. Het liefst doe ik zelf de boodschappen, en zonder kinderen. Want met kinderen boodschappen doen betekent vaak: heel veel ''nee''  verkopen. Hoewel het besef van wat gezond is er bij de oudste steeds meer insluipt, vraag hij nog regelmatig om ''iets lekkers'', wat eigenlijk synoniem staat voor ''boordevol suiker''. Dus ga ik meestal alleen op pad en koop ik zo min mogelijk bewerkte producten en zoveel mogelijk vers en biologisch. Waar vroeger nog weleens een pak vla of pudding werd gekocht, maak ik steeds vaker zelf gezonde(re) toetjes van bijvoorbeeld yoghurt met fruit. In het begin moest zoon T erg wennen, maar nu vindt hij zelfgemaakte toetjes veel lekkerder. Af en toe koop ik nog wel een ander toetje voor hem, maar die blijft steeds langer in de koelkast liggen. Ik leg zoon T ook veel uit over wat gez...

We zitten er weer midden in: het zindelijk worden. Ongeveer anderhalf jaar gelezen, met 2j en 9m, werd haar grote broer T zindelijk. En nu is onze S, volgende maand 2 jaar, hard op weg om dagzindelijk te worden. Beide kids waren er vroeg bij: vanaf 17 maanden begonnen ze zelf te vragen om het potje. Bij allebei hebben we er nooit druk achter gezet; wilden ze wel, prima en zo niet ook goed. Toen T er ook emotioneel gezien aan toe was om de luier uit te laten, was hij binnen een paar dagen helemaal (dag) zindelijk (al heeft hij nu nog regelmatig ongelukjes). Bij hem gebruikten we nog wegwerpluiers, dus met twee kids in de luiers scheelde dat een hoop afval! Bij S gebruiken we nu al zeker een jaar katoenen luiers. Sinds afgelopen vrijdag draagt ze geen luier meer overdag. Ze werd zich steeds bewuster van het plassen en begon zich te schamen voor de ontlasting in haar luier. Daarom besloten we maar om te proberen haar luier uit te laten. En dat scheelt een hoop was! Wel heeft ze no...

Sinds de geboorte van S twijfel ik hierover: wil ik thuisblijfmama worden of niet? Er zijn vele voordelen aan het buitenshuis werken. Zo is het best fijn om af en toe het huis te mogen 'ontvluchten', het extra inkomen is fijn en ik vind het ook wel prettig om financieel onafhankelijk te zijn. Er kleven ook nadelen aan het buitenshuis werken. Echtgenoot J heeft een erg drukke baan van 40 uur per week, ik van 32 uur. Daarnaast probeer ik nog een webshop te runnen, mijn bijdrage te leveren aan de oudercommissie van de opvang van S, overblijfmama te zijn op de school van T en wil ik graag vrijwilligerswerk doen en een opleiding volgen tot kindercoach. Omdat we de kids zoveel mogelijk thuis willen opvangen, ziet onze week er als volgt uit: Maandag: Ik werk in de ochtend (start 7u), J is dan thuis en brengt T naar school. Ik pik S om iets voor 12 uur op; J gaat naar zijn werk en wij gaan naar school voor de overblijf. Daarna doe ik de boodschappen en pikken we T van school...

In januari wordt Zoonlief T. 3 jaar en wordt het tijd om hem in te schrijven op een basisschool. Het kiezen van een school blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn! We zijn nu een aantal maanden verder en hebben nu twee basisscholen in de buurt bezocht. De eerste was een openbare school. Al bij binnenkomst had ik er geen goed gevoel bij. De school bestond uit één verdieping, was erg rommelig en het gebouw sterk verouderd. Zij hanteerden het Dalton onderwijs, waar ik niet echt enthousiast van werd. Het voelde als een falende poging om vrijheid binnen structuren te creeëren. Ik zag Zoonlief daar niet rondlopen. Deze school werd dus meteen van de lijst geschrapt. De twee school die we bezochten was een christelijke basisschool. In tegenstelling tot de openbare, bestond deze uit twee verdiepingen, was het gebouw netjes en modern en was erg overzichtelijk ingericht. Er was tussen-de-middag opvang, de rondleiding was uitgebreid en zoonlief T had het al meteen naar zij...

 Vandaag is babydochter alweer 6 maanden! De afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen. Gaat met de eerste de tijd al snel, met een tweede is dit nog veel erger. Mijn kleine baby wordt groot!! Ze kan al maanden rollen, heeft haar eerste woordjes al gezegd, kan heerlijk spelen, schateren om haar grote broer en ze al enigszins zelfstandig zitten (voor eventjes dan). Ze is nu erg druk bezig met tijgeren en het oefenen hiervan; voor we het doorhebben gaat ze de hele kamer door. Als ze lijkt op haar grote broer gaat dit al gauw gebeuren! En, natuurlijk, krijgt onze meisjesbaby ook, nog steeds, borstvoeding! Na een zeer moeizame start ben ik ontzettend blij dat dit nog altijd zo goed gaat. Het is niet alleen het beste wat je je kindje kunt geven, het is ook nog eens goed voor het milieu, voor de mama, voor de portemonnee en het is ook gewoon ontzettend makkelijk. Altijd bij je, altijd op temperatuur. Ideaal, toch? Helaas zijn nog niet alle (aanstaande) mama's daarvan overtuigd. Erg j...

Bron: * Het is eindelijk zover: Zoonlief T is (overdag weliswaar) zindelijk! Geen geklooi meer met luiers, geen gedoe meer bij het verschonen. Heerlijk!! We vonden het onderhand wel tijd worden nu hij 2 jaar en 9 maanden is. Hij was er vroeg bij en gaf met 17 (!) maanden al aan op het potje te willen. Na een aantal keren dit geprobeerd te hebben, had hij er geen zin meer in. Prima, want hij was nog wel heel erg jong. Na een aantal maanden herhaalde dit ritueeltje zich weer. Oke, nog steeds geen probleem. En zo hebben we toch ruim een jaar doorgebracht. In juli zijn we 2 weken op vakantie geweest. HET moment om weer te investeren in zindelijkheid, bedachten we. Zo gezegd, zo gedaan. Het ging langzaam, maar goed en aan het einde van de vakantie liep hij overdag zonder luier. Joepie! Maar. Toen kwam de terugreis. Twintig uur rijden met de auto. De luier moest weer aan dus. Thuis kreeg ik hem met moeite weer uit. Na drie ongelukjes was zoonlief T overtuigd: de luier moest weer ...

Zoonlief T. gaat twee dagen per week naar de kinderopvang. Meestal gaat hij enthousiast weg, als ik geluk heb krijg ik nog een vluchtig kusje. Er zijn echter ochtenden waarop hij totaal geen zin heeft en jammert dat hij thuis wil blijven. Vaak zijn dit ook net de ochtenden of dagen dat ik toevallig thuis ben. En dan twijfel ik: "zal ik hem dan maar lekker thuis houden?". Ik wil er geen gewoonte van maken dat ik toegeef als hij ergens om jammert. Als hij straks naar school gaat, zal hij ook gewoon moeten gaan. Ook als hij geen zin heeft. En nu ben ik vandaag toevallig thuis, maar de volgende keer weer niet. Tegelijk voel ik me ook weer schuldig om hem 'weg te sturen', terwijl het eigenlijk niet hoeft. Wat te doen? Uiteindelijk ervoor gekozen om hem toch naar de opvang te brengen. Met pijn in mijn hart. Gelukkig is hij, eenmaal daar, alles vergeten en gaat hij enthousiast spelen met 'de kindjes'. Als ik hem 's middags ophaal, is hij ook lekker aan het sp...