Dat riep zoon T afgelopen week en is de reden voor mijn afwezigheid. Momenteel zitten we in een lastige fase met T. Het gaat niet lekker op school. Hij vindt de werkjes stom, een makkie, of zoals hij het ook weleens heeft gezegd: ''de juf is lief, de kindjes ook maar de werkjes zijn stout''.
Zowel T als S zijn voorlijke kinderen. Wij genieten enorm van hun snelle en creatieve breintjes. Helaas worden ze door ''de buitenwereld'' vaak niet goed begrepen. Vooral T heeft hier last van. S weet iedereen om haar vinger te winden met haar vriendelijke lach en speelse blik. T heeft meer boosheid in zich en vindt het soms nog lastig dit op een goede manier te uiten.
Wij dachten er vroeg bij te zijn en hebben diverse gesprekken met school gevoerd, voordat hij zou beginnen. We hadden er het volste vertrouwen in dat ze goed op hem in zouden spelen. Helaas blijkt dit niet zo te zijn. De afgelopen weken hadden we een kereltje thuis dat klaagt over buikpijn, vermoeidheid, verveling en niet naar school wil. Nooit meer, naar eigen zeggen. Heel sneu, want hij moet ook nog zo lang!
Na diverse gesprekken met school voelen we ons helaas niet serieus genomen; zij zien op school het probleem niet. Wij hebben ons daarom genoodzaakt gezien om in een stroomversnelling een eigen plan van aanpak op te stellen. Zo is er de optie van een schoolwissel. En aangezien de schoolvakantie voor de deur staat, is haast geboden.
Dit blog is daardoor een beetje op achtergrond geraakt. Er gebeurt nu thuis even teveel in te korte tijd, maar ik zal mijn best doen om een beetje bij te blijven ;)
Binnenkort komen er meer berichtjes over mijn moestuin, eigen receptjes en (op verzoek) een update over het wel of niet thuisblijfmoeder worden!
Zowel T als S zijn voorlijke kinderen. Wij genieten enorm van hun snelle en creatieve breintjes. Helaas worden ze door ''de buitenwereld'' vaak niet goed begrepen. Vooral T heeft hier last van. S weet iedereen om haar vinger te winden met haar vriendelijke lach en speelse blik. T heeft meer boosheid in zich en vindt het soms nog lastig dit op een goede manier te uiten.
Wij dachten er vroeg bij te zijn en hebben diverse gesprekken met school gevoerd, voordat hij zou beginnen. We hadden er het volste vertrouwen in dat ze goed op hem in zouden spelen. Helaas blijkt dit niet zo te zijn. De afgelopen weken hadden we een kereltje thuis dat klaagt over buikpijn, vermoeidheid, verveling en niet naar school wil. Nooit meer, naar eigen zeggen. Heel sneu, want hij moet ook nog zo lang!
Na diverse gesprekken met school voelen we ons helaas niet serieus genomen; zij zien op school het probleem niet. Wij hebben ons daarom genoodzaakt gezien om in een stroomversnelling een eigen plan van aanpak op te stellen. Zo is er de optie van een schoolwissel. En aangezien de schoolvakantie voor de deur staat, is haast geboden.
Dit blog is daardoor een beetje op achtergrond geraakt. Er gebeurt nu thuis even teveel in te korte tijd, maar ik zal mijn best doen om een beetje bij te blijven ;)
Binnenkort komen er meer berichtjes over mijn moestuin, eigen receptjes en (op verzoek) een update over het wel of niet thuisblijfmoeder worden!
Hoogbegaafd of niet, ze zullen toch moeten leren (op school), uiteindelijk.
BeantwoordenVerwijderenSucces met de schoolkeuze.