Een eco-mama vertelt...

De afgelopen maanden staan in het teken van klussen, opruimen, inpakken, weggeven en weggooien. Ik kon me altijd al flink storen aan alle 'rommel' in ons huis; dat we nu noodgedwongen (vanwege de verkoop van ons huis) goed aan de slag moesten vind ik dan ook geen ramp. Het is bijzonder hoeveel spullen er ongemerkt je huis binnensluipen, vooral met kleine kinderen. Mocht je gezegend zijn, net als ik, met twee van die mooie exemplaren die het liefst alles bewaren, dan loopt je huis heel snel erg vol. Af en toe gooide ik al stiekem iets weg, of moest ik een zeer goed gefundeerde speech geven waarin ik haarfijn uitlegde waarom iets echt wel weg kon alvorens ik iets met toestemming in een van de afvalbakken kon gooien (dat voelt altijd als een kleine persoonlijke overwinning). Maar nu, met de aanstaande verkoop van ons huis, moet er flink opgeruimd worden. Eerlijk gezegd wist ik niet waar te beginnen. Ik vond het overweldigend en zag in elk hoekje wel spullen staan. Hoe komen we...

...in mijn buik! De afgelopen maanden waren erg druk in huis. Het vieren van Sinterklaas, de voorbereidingen voor kerst, het overlijden van mijn oma rond de feestdagen, de verjaardag van zoon in januari, mijn eigen verjaardag in februari en alle virussen die langs zijn geweest. Ook zijn we lekker bezig met het leeghalen van ons huis en het klussen voor de verkoop. In januari en februari hebben we een tweedehands laminaat vloer op de begane grond gelegd. Heerlijk die koude (en oerlelijke) plavuizen weggewerkt! Het scheelt enorm in de kou en het ziet er mooier uit. Daarna zijn we  de berging leeg gaan halen en nu zijn we verder gegaan met de zolder. Het voelt goed om spullen weg te gooien en weg te geven. De ruimte die vrij komt is zo fijn! En natuurlijk het belangrijkste wat ons de afgelopen maanden bezig heeft gehouden: een nieuw lief wondertje in mijn buik! Inmiddels 20 weken zwanger van ons derde kindje en voorlopig ziet alles er goed en gaaf uit :) We hebben al een zoon ...

Voordat ik kinderen kreeg, werkte ik 40 uur per week. Het was goed te doen, want de avonden en weekenden hadden Echtgenoot en ik alle tijd van de wereld om leuke dingen te doen. Als je veel van huis bent maak je weinig rommel, dus veel in het huishouden hoefden we niet te doen. Toen Zoon werd geboren, ben ik drie dagen gaan werken door ouderschapsverlof op te nemen.  Net zwanger van Dochter ging ik 4 dagen werken. In combi met Echtgenoot die toen thuis was en oma die oppaste, was dat ook nog best te doen. Maar toen Zoon naar school ging, werden die 4 dagen werken mij teveel. Zoon had veel aandacht nodig en ik wilde meer dan werken en huishouden doen. Sinds ruim een jaar werk ik daarom nog 'maar' 18 uur per week buitenshuis. En ik vind het heerlijk! Het liefst zou ik helemaal stoppen met werken om meer mijn eigen ding te doen, maar dit is voor nu financieel niet echt haalbaar. Dochter hoeft maar 1 dag in de week naar peuteropvang. In januari start zij ook op school en hebben...

In de herfstvakantie zijn we een weekje naar Denemarken geweest. Ons doel was om te onderzoeken of we daar zouden willen wonen. Al een aantal jaren hebben we het gevoel dat we graag naar het buitenland willen vertrekken, maar we kunnen maar niet beslissen waarheen. We hebben het goed in Nederland, dus het land waar we naartoe zouden gaan moet wel een vergelijkbare standaard bieden. Waarom dan toch vertrekken? Het is lastig te zeggen, maar het kriebelt flink. Het avontuur, het leven in een andere cultuur, andere taal, ander ritme....het spreekt ons allemaal aan. Ondanks dat we nog niet helder hebben waar we dan precies zouden willen settelen, hebben we al wel een aantal landen 'op het oog'.  Een daarvan is Denemarken. We hebben veel gelezen over het land en de cultuur en het spreekt ons zeer aan. Eenmaal daar is dit gevoel bevestigd. Het land voelde goed. Het prachtige landschap, de rust en ruimte, de vriendelijke bevolking...mag ik morgen al weg? Toch zijn we nog niet hel...

Het wordt merkbaar kouder. En niets is lekkerder met dit weer dan een heerlijk warme linzensoepje! Ik heb geen kant-en-klaar recept, maar dit ging er in de soep: - een pompoen, met schil - groene linzen - 1 ui - 2 teentjes knoflook - 1 laurierblad - kruiden: peper, zout, paprikapoeder, kurkuma, gember (vers of poeder, allebei is lekker), massala. Alle kruiden naar smaak. Ui snipperen. Opbakken in kokosolie. Knoflook kort meebakken. Kruiden toevoegen. Daarna de pompoen, in stukken, meebakken. Een aantal minuten opbakken. Dan de linzen toevoegen en net zoveel water dat de linzen helemaal onder staan. Afhankelijk van hoe waterig je de soep wil, voeg je meer of minder water toe. Volg de aanwijzingen op de verpakking van de linzen om te weten hoelang het moet pruttelen. Eventueel voor serveren wat geraspte kokos erop strooien.  Eet smakelijk!

...verslapt de aandacht... Oei Oei Oei! Het is alweer een half jaar geleden dat ik voor het laatst heb gepost. Het klopt eigenlijk ook wel, want het afgelopen half jaar heb ik erg geworsteld met het streven naar een groener leven. De aandacht verslapte een beetje, en ik werd opgeslokt door een enorme drukte. Drukte, vanwege ons werk, de studie die ik volg, het opzetten van mijn eigen praktijk (zie www.gaafbegaafd.nl), de kinderen, de sociale omgeving....Als ik er weer aan denk, word ik er zelf erg moe van. Er was dan ook even geen plek en ruimte om me met andere dingen bezig te houden. En dat voelde niet goed! Er werd wat vaker een makkelijke maaltijd gehaald, meer geld uitgegeven aan boodschappen...voor mijn gevoel raakte ik een beetje het overzicht kwijt. Mijn leven en huis voelde vol, en niet per se met dingen of activiteiten waar ik energie van krijg en mij goed bij voel. De zomer zijn we lang op reis geweest. Een week of vijf reizen, kamperen, genieten van de natuur, de rust...

Een paar weken terug stuitte ik op het boek "Groen, groener, groenst". Het is geschreven door een Canadese journaliste die zich voorneemt een jaar lang elke dag iets nieuws te doen om groener te leven.  In het boek beschrijft zij haar ervaringen. Ik was vooral erg benieuwd naar welke (365) stappen zij in dat jaar had gezet en of ik nog iets nieuws kon ontdekken. De laatste tijd ben ik iets minder bewust bezig met nieuwe groene stappen te zetten en af en toe bekruipt me het gevoel dat ik nog helemaal niet zo goed bezig ben als ik zou willen. Het boek is inmiddels uit. Niet alle 365 punten vond ik passend in onze levensstijl, maar er staan nog wel een aantal dingen die ik nog zeker kan gaan doen. Wat ik vooral erg leuk vond aan het boek, is de ontdekking dat ik eigenlijk al heel veel dingen goed doe! Om mezelf weer even te herinneren aan wat ik allemaal wel al goed doe, besloot ik eens een lijstje te maken over alle stappen die ik de afgelopen jaren heb gezet in mijn stre...