Een eco-mama vertelt...

In mijn vorige bericht schreef ik dat ik me van plan was om eindelijk eens zelf wasmiddel te maken. Eigenlijk had ik het weer wat uitgesteld. Totdat we vorige week door onze voorraad wasmiddel heen waren. Yes! Nu  MOET ik wel aan de bak! Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben meteen aan de slag gegaan. Twee pannen met 2,5 liter water aan de kook gebracht. Toen het water kookte, heb ik aan beide pannen 40 gram marseillezeep vlokken toegevoegd. Daarna heb ik regelmatig geroerd, totdat de zeep goed opgelost was. Eenmaal afgekoeld, heb ik aan beide pannen wat druppels eucalyptus olie toegevoegd. Aan een pan heb ik een beetje soda toegevoegd, dit mengsel gebruik ik voor de witte was. Weer goed geroerd en daarna voorzichtig overgegoten in flessen (uit een bij elkaar geraapte verzameling). Zie hieronder het resultaat! Het wasmiddel is wel wat dik, waardoor er veel tegelijk in de machine klontert. Misschien dat ik de volgende keer iets minder vlokken gebruik. Verder ruikt de was fris...

Al tijden ben ik gefascineerd door het idee dat je je eigen wasmiddel kunt maken. Goedkoper en minder chemische troep, dus beter voor mens en milieu. Ideaal toch? Maar op de een of andere manier kon ik mezelf er niet toe zetten om daadwerkelijk over te gaan tot het aanschaffen van de ingrediënten. Afgelopen week stuitte ik, per toeval, op een internetpagina waarin het maken van eigen wasmiddel weer eens werd beschreven. Ik besloot niet meer te aarzelen en nu eens actie te ondernemen. Ik heb marseille zeepvlokken besteld, die ik deze week heb ontvangen. Volgende week ga ik eindelijk aan de slag om mijn eigen wasmiddel te maken!

Al tijden wilde ik het eens proberen: het maken van een marsepeintaart. Aangezien ik nogal faalangstig en perfectionistisch ben aangelegd, wilde ik me er niet aan wagen voordat ik een duidelijk idee had hoe ik het moest aanpakken. Eerst een workshop volgen dus! Van een lieve vriendin en neefje kreeg ik deze cadeau en ging we samen de basis workshop taart bekleden volgen. De workshop an sich was erg leuk, het publiek en de locatie helaas een stuk minder. Veel te veel personen in een hok gepropt, te weinig materiaal, en vervelende medecursisten. Wel mocht ik naar huis met een toch wel geslaagde taart. Jippie! Nu durfde ik het wel aan om zelf een taart te gaan bakken en bekleden. Het echte werk kon beginnen!  De verjaardag van zoonlief T in januari leek me een mooi moment om ervoor te gaan. Ik kocht een hoop spulletjes om het mezelf makkelijker te maken en zou ruim van te voren beginnen. Het moest, uiteraard, een Thomas de Trein-taart worden. Hier kon mama vast heel goed bij...

In januari wordt Zoonlief T. 3 jaar en wordt het tijd om hem in te schrijven op een basisschool. Het kiezen van een school blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn! We zijn nu een aantal maanden verder en hebben nu twee basisscholen in de buurt bezocht. De eerste was een openbare school. Al bij binnenkomst had ik er geen goed gevoel bij. De school bestond uit één verdieping, was erg rommelig en het gebouw sterk verouderd. Zij hanteerden het Dalton onderwijs, waar ik niet echt enthousiast van werd. Het voelde als een falende poging om vrijheid binnen structuren te creeëren. Ik zag Zoonlief daar niet rondlopen. Deze school werd dus meteen van de lijst geschrapt. De twee school die we bezochten was een christelijke basisschool. In tegenstelling tot de openbare, bestond deze uit twee verdiepingen, was het gebouw netjes en modern en was erg overzichtelijk ingericht. Er was tussen-de-middag opvang, de rondleiding was uitgebreid en zoonlief T had het al meteen naar zij...

Een week geleden maakte ik voor het eerst zelf koekjes. Best spannend, vond ik. De ingrediënten had ik al een tijdje in huis, maar steeds kwam het er niet van om ze ook daadwerkelijk te maken. Op een rustige ochtend bedacht ik het me het 'gewoon maar te doen'. Zoonlief liep steeds de keuken in om me te helpen. Ik koos voor zandkoekjes met een eigen draai; ik maakte ze met kokos en sinaasappel. Hoe zouden ze smaken? Het begon best lekker te ruiken! Toen het moment daar was om te proeven, doken we allen gretig op de koekjes. Na de eerste hap keken mijn man en ik elkaar aan. Dit waren de lekkerste koekjes OOIT!!! Zowel manlief als familie zeiden dat ze zó zouden geloven als ik zou zeggen dat de koekjes van de bakker om de hoek waren. Met heel veel verdriet hebben we de laatste opgegeten... Ik ben ontzettend trots op mijn eerste zelfgebakken koekjes. Zou de volgende keer net zo goed gaan? Ik ben benieuwd! Ik heb mezelf voorgenomen om voortaan elke week iets te bakken. Ik hoop d...

 Vandaag is babydochter alweer 6 maanden! De afgelopen maanden zijn voorbij gevlogen. Gaat met de eerste de tijd al snel, met een tweede is dit nog veel erger. Mijn kleine baby wordt groot!! Ze kan al maanden rollen, heeft haar eerste woordjes al gezegd, kan heerlijk spelen, schateren om haar grote broer en ze al enigszins zelfstandig zitten (voor eventjes dan). Ze is nu erg druk bezig met tijgeren en het oefenen hiervan; voor we het doorhebben gaat ze de hele kamer door. Als ze lijkt op haar grote broer gaat dit al gauw gebeuren! En, natuurlijk, krijgt onze meisjesbaby ook, nog steeds, borstvoeding! Na een zeer moeizame start ben ik ontzettend blij dat dit nog altijd zo goed gaat. Het is niet alleen het beste wat je je kindje kunt geven, het is ook nog eens goed voor het milieu, voor de mama, voor de portemonnee en het is ook gewoon ontzettend makkelijk. Altijd bij je, altijd op temperatuur. Ideaal, toch? Helaas zijn nog niet alle (aanstaande) mama's daarvan overtuigd. Erg j...

Bron: * Het is eindelijk zover: Zoonlief T is (overdag weliswaar) zindelijk! Geen geklooi meer met luiers, geen gedoe meer bij het verschonen. Heerlijk!! We vonden het onderhand wel tijd worden nu hij 2 jaar en 9 maanden is. Hij was er vroeg bij en gaf met 17 (!) maanden al aan op het potje te willen. Na een aantal keren dit geprobeerd te hebben, had hij er geen zin meer in. Prima, want hij was nog wel heel erg jong. Na een aantal maanden herhaalde dit ritueeltje zich weer. Oke, nog steeds geen probleem. En zo hebben we toch ruim een jaar doorgebracht. In juli zijn we 2 weken op vakantie geweest. HET moment om weer te investeren in zindelijkheid, bedachten we. Zo gezegd, zo gedaan. Het ging langzaam, maar goed en aan het einde van de vakantie liep hij overdag zonder luier. Joepie! Maar. Toen kwam de terugreis. Twintig uur rijden met de auto. De luier moest weer aan dus. Thuis kreeg ik hem met moeite weer uit. Na drie ongelukjes was zoonlief T overtuigd: de luier moest weer ...